Przedwstępna umowa, gwarancja a rękojmia, reklamacja, prawo pierwokupu i odkupu, opodatkowanie

Umowa sprzedaży – O prawach konsumentów

Umowa sprzedaży

Zawarcie umowy sprzedaży następuje w momencie uzgodnienia wzajemnych zobowiązań przez sprzedawcę i kupującego, w szczególności poprzez określenie: kto komu sprzedaje, co sprzedaje oraz za jaką cenę. Na mocy umowy sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść własność rzeczy i wydać ją drugiej stronie, a kupujący zobowiązuje się tę rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy określoną cenę.

Jest to najczęściej zawierana umowa w obrocie gospodarczym. W Polsce tego typu zobowiązania określają dwie ustawy:


1. Kodeks cywilny

Umowie takiej poświęcony jest oddzielny tytuł kodeksu cywilnego. Znajdujące się w nim przepisy mają zastosowanie tylko do następujących sytuacji:

  • Przedsiębiorca kupuje coś od innego przedsiębiorcy
  • Konsument sprzedaje towar konsumentowi.


2. Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz zmianie kodeksu cywilnego

z 5 września 2002 r.

Ustawa ta reguluje tylko jedną sytuację – kiedy przedsiębiorca (zazwyczaj sklep) sprzedaje rzecz ruchomą konsumentowi, czyli osobie prywatnej.

Sprzedaż konsumencka

Umowę sprzedaży konsumenckiej zawieramy niemal codziennie, gdy kupujemy w sklepie żywność, artykuły przemysłowe, odzież, książki.

Dotyczy ona jedynie rzeczy ruchomych. Tak więc przepisami ustawy o sprzedaży konsumenckiej NIE będzie objęty zakup gruntów, budynków czy mieszkań (nawet jeżeli nabywa się je od dewelopera). Do zbycia nieruchomości zastosowanie będą miały przepisy kodeksu cywilnego.

Sprzedawanie energii, wody, gazu również nie będzie objęte przepisami ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Ustawa nie będzie miała zastosowania również do kupna w drodze postępowania egzekucyjnego.


Jak powinny wyglądać prawidłowo sporządzone umowy?

Do ich poprawnego sporządzenia nie jest potrzebny prawnik. Wystarczy jedynie poznać kila podstawowych reguł. Wobec nabywania rzeczy ruchomych prawo nie przewiduje szczegółowo określonej formy umowy. Można ją sporządzić na komputerze, odręcznie lub skorzystać z gotowego wzoru. Najważniejsze jest, aby jej wszystkie zapisy były jednoznaczne.

Określenie sprzedawcy i kupującego

Pisząc taką umowę powinniśmy zacząć od określenia stron, a więc wskazania kto jest sprzedawcą, a kto kupującym. Identyfikacja podmiotów powinna zawierać ich imiona i nazwiska (lub nazwę firmy), adres, numery dokumentów tożsamości (NIP, KRS, gdy jedną ze stron jest przedsiębiorstwo).

Szczegółowe określenie sprzedawanej rzeczy

Następnie należy wskazać przedmiot zakupu. Opis powinien być na tyle dokładny, żeby można było bez problemu zidentyfikować sprzedawaną rzecz (najlepiej wpisać także numer seryjny, jeśli sprzedawany przedmiot go posiada). Jeśli zakup dotyczy rzeczy oznaczonych tylko co do ich gatunku, powinno podać się ich rodzaj, ilość i jakość.

Podanie ceny

Po zdefiniowaniu czego dotyczy umowa, powinno się jasno określić cenę będącą ekwiwalentem sprzedawanego towaru. Cena powinna być wyrażona w kwocie pieniężnej.

Powyższe elementy umowy sprzedaży stanowią bezwzględne minimum, bez którego zapis taki według prawa nie może istnieć. Zazwyczaj jednak określenie tylko tych elementów nie wystarcza i zwykle nie zabezpiecza właściwie interesów strony słabszej, czyli kupującego. Im bardziej szczegółowo określony jest przedmiot zakupu oraz jego warunki, tym dla kupującego bezpieczniej.

Umowa powinna precyzować również takie zagadnienia, jak czas i miejsce wydania rzeczy oraz czas i sposób zapłaty. Dodatkowe punkty mogą przewidywać obowiązek wpłaty zadatku lub przyznawać umowne prawo do odstąpienia w określonym czasie. Nie warto unikać sporządzania długich i precyzyjnych zapisów. Im mniej w nich niejasności, tym w przyszłości łatwiejsze dochodzenie wynikających z nich roszczeń.

Kiedy sporządzamy pisemną umowę (a nie jest to wymóg prawny) warto zamieścić w niej zapis, że wszelkie zmiany postanowień umowy sprzedaży wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności.


Dodatkowe zastrzeżenia umowne

Oprócz wymaganych przez prawo niezbędnych elementów, wyróżnić można tzw. dodatkowe zastrzeżenia umowne, które zgodnie z decyzją stron mogą znaleźć się w umowie. Do najczęściej zamieszczanych dodatkowych zastrzeżeń umownych należą zadatek oraz umowne prawo do odstąpienia. Jeżeli kupujący wpłaca zadatek, powinno zostać to zapisane. W przypadku, gdy sprzedawca nie wywiązuje się z umowy, kupujący może żądać zwrotu dwukrotności wpłaconego zadatku. Umowne prawo do odstąpienia pozwala stronom lub jednej stronie na odstąpienie od umowy w określonym terminie. Jeżeli sprzedawca deklaruje, że kupujący będzie mógł zwrócić towar bez podania przyczyny w terminie np. 7 dni, warto mieć to potwierdzone na piśmie.

W przypadku braku umowy ze sprzedawcą, że można zwrócić towar bez podania przyczyny w określonym czasie, najprawdopodobniej nie będzie można tego zrobić, o ile towar nie został nabyty w sklepie internetowym.


Udostępnij!

Comments are closed.