Gwarancja jakości oraz rękojmia za wady chronią kupujących przy nabyciu nie tylko rzeczy ruchomych, ale także nieruchomości.
Gwarancja dotyczy tylko wad fizycznych, rękojmia obejmuje również wady prawne.
Kupujący może korzystać z uprawnień z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy niezależnie od uprawnień wynikających z gwarancji.  Może więc wybrać, czy chce wykorzystać przepisy o rękojmi, czy te o gwarancji – wybiera te, które są dla niego w określonej sytuacji korzystniejsze.
Gwarancja – podobnie jak niezgodność towaru z umową – umożliwia konsumentowi dochodzenie roszczeń w przypadku, gdy nabyta rzecz okazała się wadliwa. Gwarancja jest jednak dobrowolna – przedsiębiorca może udzielić gwarancji, ale nie musi.
Podstawą do ewentualnych roszczeń jest oświadczenie sprzedawcy lub producenta zamieszczone we wręczanym w chwili sprzedaży towaru dokumencie gwarancyjnym albo w reklamie. Określa ono obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy sprzedany towar nie odpowiada cechom określonym w tym oświadczeniu. Ponadto dokument gwarancyjny powinien zawierać między innymi zakres terytorialny i czasowy gwarancji oraz adres gwaranta.
Udzielenie gwarancji nie może pociągać za sobą konieczności uiszczenia opłaty. Gwarancja nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień do reklamacji towaru niezgodnego z umową (na podstawie ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej).
Właściwości gwarancji
Właściwa gwarancja jakości powinna obejmować dwa elementy: pierwszym jest zapewnienie o dobrej jakości rzeczy, drugim zaś określenie warunków odpowiedzialności gwarancyjnej. Sprowadzają się one najczęściej do określenia zakresu i rodzaju obowiązków gwaranta oraz terminu, na jaki gwarancja jest udzielana, ewentualnie także terminu wykonywania świadczeń gwarancyjnych oraz osoby (jednostki), która je będzie wykonywać.
Obowiązki te mogą obejmować np. usunięcie wady czy też wymianę rzeczy na nową.
Udzielenie gwarancji następuje albo poprzez wprowadzenie odpowiednich zapisów do umowy sprzedaży albo poprzez wręczenie kupującemu, wraz z wydaniem rzeczy, odrębnego dokumentu gwarancyjnego (książeczki, karty gwarancyjnej). W innym wypadku kupujący nie będzie mógł domagać się jej wykonania.
Jeśli nie umówiono się inaczej, gwarancja wynosi jeden rok od wydania rzeczy i przysługuje tylko wtedy, gdy wady powstały z przyczyn tkwiących w samej rzeczy, a więc nie w przypadku, gdy rzecz zostaje uszkodzona przez kupującego.
W dokumencie gwarancyjnym nie trzeba określać terminu, w jakim rzecz ma zachować swoją jakość. Tyle tylko, że w takiej sytuacji z mocy prawa wynosi on rok. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym rzecz została kupującemu wydana. Sprzedający może jednak ustalić okres gwarancji na czas dłuższy lub krótszy.
Czasem pierwotny termin gwarancji zostaje zmieniony. Dzieje się tak m.in., gdy gwarant wymienił rzecz albo dokonał takich jej napraw, które można uznać za istotne. W obu tych sytuacjach termin gwarancji biegnie wówczas na nowo. Liczymy go od chwili dostarczenia rzeczy wolnej od wad lub zwrócenia rzeczy naprawionej. Te same reguły znajdują zastosowanie, gdy gwarant wymienił tylko część rzeczy (np. jakiś istotny element silnika czy kosztowny podzespół). Tyle tylko, że ponowny start terminu gwarancji dotyczy jedynie tej wymienionej części, a nie całej rzeczy.
Jeśli natomiast do wymiany nie doszło, termin gwarancji ulega przedłużeniu o czas naprawy.
Źródło: UOKiK; Money.pl; Rzeczpospolita.pl